Misschien heb je ergens mee ingestemd en voelde dat op het moment zelf niet direct verkeerd. Toch merk je later dat je moe of geïrriteerd bent. Je blijft nadenken over het gesprek of voelt weerstand tegen de afspraak die je hebt gemaakt.
Pas achteraf besef je dat je eigenlijk nee had willen zeggen.
Wanneer dit vaker gebeurt kun je je afvragen waarom je jouw grens niet eerder hebt gevoeld. Toch betekent het niet dat je geen grenzen hebt. Het kan zijn dat je zo gewend bent geraakt aan het rekening houden met anderen dat je de signalen van jezelf niet meer direct herkent.
Een grens ontstaat niet pas op het moment waarop je nee zegt. Vaak heeft zij zich daarvoor al vanbinnen laten voelen. Misschien aarzelde je even voordat je antwoord gaf. Je voelde spanning in je lichaam of merkte dat je het liefst wat tijd wilde nemen. Soms is er alleen een klein gevoel van weerstand dat je niet goed kunt verklaren. Deze signalen kunnen zo subtiel zijn dat je er gemakkelijk aan voorbijgaat. Zeker wanneer je gewend bent om snel te reageren op wat een ander nodig heeft. Nog voordat je hebt kunnen voelen wat voor jou klopt heb je al ja gezegd.
Misschien heb je geleerd dat het belangrijk is om behulpzaam te zijn. Dat je anderen niet teleurstelt of dat je rekening houdt met de sfeer. Voor jezelf kiezen kan dan ongemakkelijk voelen. Je kunt bang zijn dat de ander je egoïstisch vindt of niet begrijpt. Misschien wil je voorkomen dat iemand boos of teleurgesteld raakt. Daardoor richt je jouw aandacht direct op de mogelijke reactie van de ander.
Wat jij zelf voelt verdwijnt ondertussen naar de achtergrond. Je grens is er wel maar je geeft jezelf niet altijd de ruimte om haar serieus te nemen. Je vertelt jezelf dat iets wel meevalt. Dat je niet moeilijk moet doen of dat je het best nog even kunt volhouden. Totdat je merkt dat het je energie kost.
Soms voel je pas na een ontmoeting of gesprek wat iets met je heeft gedaan. Je hebt tijd nodig om weer bij jezelf te komen. Misschien trek je je terug of reageer je kortaf tegen iemand die niets met de situatie te maken heeft. Je kunt ook onrust ervaren omdat je probeert te bedenken hoe je onder een afspraak uitkomt.
Dit zijn momenten waarop je alsnog kunt luisteren naar wat er in jou gebeurt. In plaats van jezelf te verwijten dat je niet eerder hebt ingegrepen kun je onderzoeken wat je hebt gemist. Wanneer voelde je de eerste aarzeling? Wat maakte dat je daar niet naar luisterde? En waarvoor was je bang wanneer je wel voor jezelf zou kiezen? Zo leer je de signalen steeds iets eerder herkennen.
Grenzen aangeven wordt vaak gezien als duidelijk nee zeggen tegen een ander. Toch begint het daarvoor. Het begint bij jezelf toestemming geven om te voelen wat iets met je doet. Je hoeft niet meteen een antwoord te hebben. Je mag tijd nemen om te onderzoeken of iets werkelijk bij je past.
Een zin als ‘Ik denk er even over na en kom erop terug’ kan al ruimte geven. Niet om de ander op afstand te houden maar om eerst bij jezelf te blijven. Ook wanneer je al ja hebt gezegd mag je terugkomen op je beslissing. Een grens die je later herkent is nog steeds een grens.
Wanneer je gewend bent om je aan te passen kan het aangeven van een grens schuldgevoel oproepen. Dat betekent niet automatisch dat je iets verkeerd doet. Het schuldgevoel kan horen bij een oud patroon waarin de behoeften van anderen belangrijker waren dan die van jou. Zodra je iets anders doet ontstaat er spanning omdat het nieuw en onbekend is.
Je hoeft die spanning niet direct weg te maken. Je mag voelen dat zij er is en tegelijkertijd trouw blijven aan wat voor jou klopt. Stap voor stap ontdek je dat een verbinding niet alleen in stand hoeft te blijven doordat jij jezelf aanpast. In een werkelijke verbinding mag ook ruimte zijn voor jouw gevoelens en behoeften.
Een grens is er niet om je af te sluiten van andere mensen. Zij helpt je om in contact te blijven met jezelf. Misschien vertelt jouw grens dat je rust nodig hebt. Dat een verantwoordelijkheid niet bij jou hoort of dat iets niet langer bij je past. Soms laat zij zien dat je al lange tijd meer geeft dan je ontvangt.
Je hoeft niet van de ene op de andere dag alles anders te doen. Begin met het serieus nemen van de kleine signalen. Iedere keer dat je daar even bij stilstaat haal je jouw aandacht terug naar jezelf. Van daaruit kun je steeds bewuster kiezen wat je wel en niet wilt toelaten in je leven.
Wanneer je vaak over je grenzen gaat ligt daar meestal meer onder dan alleen moeite hebben met nee zeggen. Oude patronen en ervaringen kunnen ervoor zorgen dat je de verbinding met anderen probeert te bewaren terwijl je jezelf daarin kwijtraakt.
Tijdens de driedaagse intensive Leef je Verlangen kun je vanuit een verlangen dat in jou leeft onderzoeken wat jou tegenhoudt om te luisteren naar wat werkelijk bij je past. Niet door delen van jezelf af te wijzen maar door de kindsdelen in jou te zien en ruimte te geven. Wanneer je overlevingsdelen deze kindsdelen niet langer hoeven te beschermen wat ooit te pijnlijk of te groot was kun je meer tot rust komen.
Van daaruit ontstaat er ruimte om opnieuw contact te maken met jouw eigenheid. Het gezonde deel in jou kan dan steeds meer naar voren komen en richting geven aan jouw leven.
Misschien vindt je deze blog ook interessant: Waarom pas ik me steeds aan anderen aan? - NatuurlijkZijn
Kortingscode Vakbeurs Massage-complementair Gorinchem 19 & 20 april 2024. Gebruik kortingscode "natuurlijkzijn" voor € 10,-…